به نام ستاره ی شب تاریكم.....

 

یك شب خوب تو آسمون.....

 

یك ستاره چشمك زنون.....

 

خندید و گفت كنارتم تا آخرش تا پای جون......

 

ستاره ی قشنگی بود،آروم و ناز و مهر بون.....

 

ستاره شد عشق منو، منم شدم عاشق اون.....

 

اما زیاد طول نكشید عشق منو ستاره جون.....

 

ماهه اومد ستاره رو دزدید و برد نا مهربون.....

 

ستاره رفت با رفتنش منم شدم بی هم زبون.....

 

حالا شب به یاد اون چشم میدوزم به آسمون.