سهراب : گفتی چشم ها را باید شست!!

                               شستم ولی...........

                               گفتی جور دیگر باید دید!!

                               دیدم ولی..........

                               گفتی زیر باران باید رفت!!

                               رفتم ولی او نه چشم های خیس و شسته ام را،

                               نه نگاه دیگرم را ،

                               هیچكدام را ندید،

                               فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و

                               گفت :

                               دیوانه، باران زده.